Author(s): A.Visscher
In een artikel van P.C.J.N.Rosielle in Mikroniek (1991)4, is een meer efficientere vorm voor gatscharnieren geintroduceerd. Het voordeel tenopzichte van de "klassieke vorm" is de veel kleinere ontwerpruimte bij vrijwel gelijke beweeglijkheid. Hiervan is dankbaar gebruik gemaakt bij de ontwikkeling van een lineaire piezomotor (LPM) bij Philips CFT. Miniaturisatie was een van de doelstellingen bij het ontwerp dat elders in Mikroniek (1993)6 is beschreven. Om de stijfheden van het "efficiente vorm" gatscharnier te voorspellen zijn toen nieuwe vuistregels gepresenteerd. De definitie van deze nieuwe vuistregels wijkt af van de bestaande definitie doordat alleen de vervorming van het versmalde gedeelte maatgevend wordt gesteld voor de ervaren stijfheid van het scharnier. Uit eindige elementen analyses blijkt dit echter niet op te gaan wanneer het scharnier op trek wordt belast.
